Machteld van de Bonne werkt met levende materialen die zich zelfstandig over een metalen drager verspreiden. Ze stuurt het proces nauwelijks en volgt hoe het werk organisch groeit. Zodra een natuurlijke balans is bereikt, stopt ze de ontwikkeling en legt ze het resultaat vast. Zo ontstaat een levend herinneringsobject waarin tijd, verandering en de autonomie van de natuur centraal staan.