In dit werk van Sir. Richard Campbell die nabij de Schotse kust opgroeide, zien we 3 identieke vuurtorentjes die speels verdeeld zijn over de breedte van de straat. 

Een mooi detail is dat de 3 pulserende rode lichten door middel van Artificial Intelligence verbonden zijn aan een algoritme dat op zijn beurt weer aangestuurd wordt door de voorbijkomende auto’s en fietsen; onregelmatig dus. Campbell onderzoekt met dit werk zijn persoonlijke relatie met de stad versus die van de kust. Zelf zei hij hierover

“Soms word ik overrompeld door de drukte van de stad. Stressvol gewoon. Met deze vuurtorens wilde ik mijn eigen idylle overbrengen aan de voorbijrazende bezoekers. Het doel is dat ze even stilstaan en zich in een kustplaats wanen, met het geluid van zeemeeuwen en het breken van de golven. en vervolgens hun weg weer voortzetten. Een kunstcriticus riep in het voorbijrazen naar me waarom ik in godsnaam 3 vuurtorens vlak naast elkaar plaatste. Nou vind ik niet dat ik mezelf hoef te verantwoorden, maar het lijkt me een duidelijk gevalletje van more is less. 

[Of in het schots:]

"Sometimes I get overwhelmed by the hustle and bustle of the city. Stressful just like that. With these lighthouses, I wanted to convey my own idyll to the visitors whizzing by. The goal is that they stop for a moment and imagine themselves in a coastal town, with the sound of seagulls and the breaking of the waves. and then continue on their way. An art critic called out to me in passing why on earth I placed 3 lighthouses right next to each other. Now I don't think I need to justify myself, but it seems to me a clear case of more is less.”

 Is het Campbell gelukt? Hoort u de golven? sssshhhhhhoooee gaakgaakk