Aanschouw dit raadselachtige tafereel - een verkenning van de achterzijde van een paal getooid met geometrische vormen. Ik hoor u denken: waarom richten we onze blik op de achterkant van zo'n grauwe constructie? Het onthult niets aan mij, noch de richting die ik moet volgen, noch het verbod dat mijn handelingen beperkt. De meester van deze visuele odyssee, John Muños, dompelt u onder in een moment van diepe contemplatie en dwingt u om aandachtig te kijken. Want wanneer, inderdaad, durven we uitgebreid en met oprechte intentie een achterzijde te bestuderen? 
Hier hoort u verzamelaar en groot Muñoskenner Willy Carell. 

God wat is dit prachtig. Het raakt me diep in mijn binnenste. Dat het pijn doet. Die stalen paal, hard, koud, het ligt zo lekker in de hand. Ik omsluit hem met mijn vingers en een tinteling trekt door mijn vingertoppen zo m'n lichaam in. Het stijgt naar mijn hoofd. En hoe die stang dan zo onbesuisd die borden doorkliefd. Die primaire… vormen, zo rond, en puntig. Dwars erdoorheen. Als een spies. Rag, Bam, wrrghaaah. No Mercy. ‘Vier jaar zonder seks, krijg je dit'. Ja, ik teken ervoor.