In Fading onderzoekt Genine Verveine vergankelijkheid en verval. Het werk laat zien dat alles tijdelijk is, zelfs kunst. Bezoekers worden uitgenodigd om eroverheen te lopen en zo bij te dragen aan de verdwijning ervan. Daarmee keert het zich tegen de menselijke drang om dingen te behouden en te vereeuwigen. In plaats daarvan omarmt het werk vergankelijkheid als een essentieel onderdeel van het bestaan, waarin maken en verdwijnen onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn.