Wat ooit bedoeld was om licht door te laten, verandert door ingrepen van Frederique van der Sande in een kunstwerk. De scheuren in het materiaal onthullen een verborgen laag en nodigen de kijker uit om letterlijk naar beneden te kijken. Daarmee legt het werk een hiërarchie bloot tussen kunst en arbeid, vaak gezien als hoog versus laag. Door beide als gelijkwaardig te benaderen, ontstaat er een wisselwerking waarbij kunst dichter bij de samenleving komt en de samenleving zelf aan diepte wint.