Nomen Gonzalez heeft in ‘Beeldentuin’ geprobeerd zo min mogelijk te ‘maken’. Hij ergerde zich eraan soms jaren naar een werk toe te werken. In dit project werkt hij er juist van weg. Het maken is ondergeschikt in zijn zoektocht naar de essentie van het maken. Waar beoordeel je een kunstwerk op? kleurgebruik, lichtwerking, emotie, kader, perspectief, symboliek, toch ook een beetje autoriteit misschien, zegt hij. Wat als daar allemaal geen rekening mee is gehouden? Is de bezoeker in staat eigen beelden, verhalen, kaders, perspectieven te koppelen aan het ogenschijnlijk niets?