In deze afgesloten beeldentuin van het Van Gogh Museum probeert Frederica Vigelandzoon een nieuwe werkelijkheid te laten zien. Dystopische objecten op een grijze plaat zijn alleen begaanbaar via de grijze tegels. Ze vormen een sterk contrast met de kleurige schilderijen die binnen te zien zijn. Dit contrast is waar het om gaat: warm en mooi binnen, maar we houden buiten wat we niet willen, wat we niet kennen. Binnen kunnen we alle ellende vergeten en rustig nadenken over de schoonheid. Maar Vigelandzoon lijkt te zeggen: vergeet niet waar onze roots liggen en waar we naartoe bewegen.