Dit oker- en bruingele fresco in een doodlopende steeg werd pas in 1974 ontdekt door conservator Milana Brevic. Zij herkende in de vage contouren en dromerige sfeer het werk van Jamie Joe. De witte regendruppels brengen beweging, de feestganger blaast licht en de winkelhakige maan verlicht de danseres. Joe wilde dat het werk nooit in zijn geheel te zien was, om zo het gefragmenteerde karakter van herinnering en observatie te benadrukken. Het werk weerspiegelt de blik van een kunstenares die altijd van de zijlijn observeerde, gevangen in fragmenten en flarden van een zwoele zomeravond.