Op deze vier panelen zien we een kernwerk uit het Omissionisme. Ibou Owusu wil kunst maken dat geen uitdrukking achterlaat, dat niets te doen heeft met de kunstenaar en dat uitgaat van schitterende afwezigheid. Owusu gaat de confrontatie aan met die kunstenaars die volgens hem niet tegen de leegte kunnen. Niet de leegte in de omgeving en ook niet de leegte in zichzelf. Zeker in een omgeving waar de bezoeker al zoveel impulsen te verwerken heeft, geeft de leegte spanning, maar ook rust. In een groot bos valt een open veldje meer op dan een grote boom.