Astrid Kent maakt bloemen gemaakt van metaal die door een centraal gereguleerd watersysteem zichzelf water kunnen geven. Door de grote droogte is de waterbron van de bloemen opgedroogd en kunnen zij onmogelijk zichzelf nog besproeien. Zoals je hier ziet heeft de bloem al zijn blaadjes verloren en hangt de stamper slap. Ze heeft de grens vervaagd tussen wat natuur en wat kunstmatig is. Moeten we dit wel willen, een bloem die alleen voor zichzelf bestaat?