Bronckhorst speelt in deze grondschildering met geometrische vormen en onverwachte asymmetrie. Tussen de twee rechthoeken bevindt zich een kleine zwarte stip, bewust niet centraal geplaatst. Deze afdruk is subtiel in kleur, maar rijk in speling. De dansende vierhoeken omschrijft Bronckhorst zelf als "een eeuwig spel met kaders van zien, denken en doen”. De keuze hierin ligt bij de toeschouwer: loop je er om, over of doorheen?