Op een verhoging, bijna tegen het systeemplafond aan, plaatste van Droeve een raam waar niets lijkt te gebeuren. Voor wie langer blijft staan komt er zo nu en dan een schim voorbij. Van Droeve wil in deze dromerige installatie aandacht geven aan de chronisch zieken die de wereld door hun raam voorbij zien glijden. De warme gloed roept het verlangen op om naar buiten te gaan, maar de onbereikbaarheid schermt je af, laat het leven aan je voorbij gaan.